نیچه دیوانه‌ای را توصیف می‌کند که به بازار می‌رود و فریاد می‌زند «خدا مرده است! خدا مرده است!» مردم او را باور نمی‌کنند و به او می‌خندند و او می‌رود. او می‌گوید که خیلی زود آمده است.

مجادله کردن برای برخی از ما آزاردهنده است. زیرا نوعاً هر دو طرف صرفاً به پیروزی فکر می‌کنند. اما به‌طور کل، در روزگار کنونی، در تمام ابعاد زندگی روزمره، از حوزه زندگی شخصی تا سیاست و حیات سیاسی شهروندان، از مجادله گریزی نیست. اما مسئله اصلی مجادله این نیست که ما بر سر «چه چیزی» مجادله می‌کنیم، در عوض، این است که نمی‌دانیم «چگونه» می‌توان به‌طور مؤثر مجادله کرد. شاید به همین دلیل است که اغلب مجادلات ما کاملاً بدوی است.

نیچه جملات سخت و تندی را درباره جهان‌بینی توده‌های مردم بیان کرده است، اما او در واقع چگونه می‌اندیشید؟ چرا می‌گوییم که کمک‌کردن به دیگران خوب است؟ چرا فرض می‌کنیم که اعمال خودمحورانه شر هستند؟ در مجموع، آیا عمل خودخواهانه برای ما خوب نیست؟

عباراتی از فصل نهم کتاب فراسوی نیک و بد از نیچه، ترجمه داریوش آشوری. هرگونه تعالی نوع «بشر» تاکنون کار جامعه مهان‌سالار (آریستوکرات) بوده است – و همواره چنین خواهد بود ...

جردن پیترسون یکی از مخالفان عمومی اندیشه‌ها و رویکردهای پست‌مدرن است. به گفته او، ورود اندیشه‌های پسا‌مدرن ...

از نظر هانا بائر سمی نامیدن افراد و به طور کل باور به اینکه دیگران ویژگی‌های ثابت و غیرقابل تغییر دارند، به رفتار تدافعی، ناتوانی در گوش کردن و شکست در تعیین..